E-nummers

De nummers vliegen ons de laatste jaren om de oren. En nee, ik heb het dan niet over het getalletje op de weegschaal. E128, E170, E400 … en ga zo nog maar even door.
E-nummers zijn één van de meest besproken onderwerpen binnen de voedingsindustrie van de afgelopen jaren. Zo ook onder de leken.
Waar de één vindt dat we ze zo veel mogelijk zouden moeten vermijden, vindt de ander dit klinkklare onzin.
Uit nieuwsgierigheid vroeg ik een aantal diëtisten onder ons naar hun professionele kijk op dit veelbesproken onderwerp.


“Over E-nummers vertel ik mijn cliënten altijd twee dingen: E-nummers zijn eetbaar en veilig om te consumeren en E-nummers komen voor veel voor in bewerkte voeding. Dus voor iemand die af en toe een snoepje neemt, waarin veel E-nummers veel voorkomen als kleur- en smaakstof, is het niet erg en totaal veilig om E-nummers binnen te krijgen. Maar betrap je jezelf op vaker een snoepje pakken, vaker uit blik eten, vader gekleurde drinken pakken en vaker kant- en klare maaltijden eten? Dan krijg je wellicht veel E-nummers binnen. Dat kan je lichaam prima verteren, maar een ophoping van chemische structuren in het lichaam die niet van voedingswaarde zijn voor je lichaam, kan op een lange termijn wel schadelijk zijn (vooral bij een hoge consumptie). Afhankelijk van de situatie neem ik het voedingspatroon door met de cliënt en bepalen we samen waar de E-nummers met name in voorkomen. Dat zijn dan ook gelijk de minder gezonde producten omdat ze meer zout en verzadigd vet bevatten (ook voor conserveringsdoeleinden).”
– Diëtiste 1

Mijn mening over E-nummers is het volgende: ik heb als diëtist niets tegen E-nummers. De reden hiervoor is omdat er in de warenwet is opgenomen hoeveel er van een bepaald E-nummer in een product gebruikt mag worden. Deze hoeveelheid is veilig voor ons. Ik zou enkel oppassen met E-nummers als je gevoelig bent voor een bepaald E-nummer. Vers koken blijft ondanks altijd het beste.” – Diëtiste 2

“Ik vind E-nummers een erg interessante ontwikkeling binnen de voedingswereld; er worden stofjes verkregen op de meest bijzondere manieren om ons eten mooier, smaakvoller of langer houdbaar te maken. Een behoorlijk staaltje scheikunde. Denk bijvoorbeeld aan de witte kleurstof calciumcarbonaat (E170), welke kan komen uit kalksteen, om producten witter te maken of dat wordt toegevoegd aan bruis- en kauwtabletten bij maagklachten en een calciumtekort. Toch ben ik van mening dat je het best zo puur mogelijk kunt eten; zo houd je het meest controle over waar jij je lichaam mee wilt voeden. Daarom adviseer ik altijd zo puur en onbewerkt mogelijk te eten. Natuurlijk is dit niet met elk product mogelijk en is het zeker geen ramp als je producten met E-nummers eet; ze worden immers onderzocht en getest. Maar ik denk persoonlijk dat niet elk E-nummer dezelfde toegevoegde waarde heeft.”
– Diëtiste 3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *